Zeezeep

Vrije woensdag. Terwijl de ochtendlijke lentezon de strakke noorderwind trotseert en je afhankelijk van waar je staat een extra laagje textiel kunt gebruiken, voel ik een gelijkenis met mijn gemoedstoestand. Ik ben content. En toch. Niet alles loopt zoals ik het zou willen en de onzekerheid rond niet weten wat er professioneel zit aan te komen in combinatie met wat twijfel over persoonlijke projecten waarin ik graag wat beweging zou zien, knaagt wat langs de binnenkant.

“Zeezeep” verder lezen

Relevantie

In een eerdere post schreef ik dat je via Google en andere zoekmotoren zo goed als alles vindt behalve jezelf. Ondertussen kunnen we artificiële intelligentie gerust aan die stelling toevoegen, hoewel je met de nieuwste generatieve varianten misschien wel een fictieve versie van jezelf kunt creëren. Hamvraag is dan of die voldoende met de werkelijkheid moet matchen om er effectief werkelijke ademruimte in te vinden. Vanaf welke versie voelt iemand zichzelf de moeite waard?

“Relevantie” verder lezen

Spiegelijs

#gedichtendag

Spiegelijs

ijzigheid
dikker dan ooit

menselijkheid
zakt vlot doorheen

afdrijven
naar einde

happen
naar adem

tasten
naar weg terug

verdrinken
onder spiegelijs

wachten
op wonder

vredesvloot
van ijsbrekers

dromendrones
van warmtestralen

maïzenamijnen
van verbinding

beschouw spiegel
van bovenaf

kijk in spiegel
van binnenuit

vermijd laatste blik
van onderuit