Samasthiti

Dag op dag acht jaar geleden vond ik niet meer de kracht om op te staan en ging de stekker er een ferme tijd uit. Ik had toen geen oog meer voor de herfstzon die even schitterend als vandaag scheen omdat de chaos in mijn hoofd te ondoorzichtig geworden was en het leed in mijn lijf de overhand haalde. “25 november 2014, het moet een uur of vijf geweest zijn”, de eerste letterreeks in Wake-up Call…

Verder lezen

Grove borstel

Vorige week verscheen de nieuwe Trends Top 5.000, één van de publicaties die ik elk jaar met de pet van publisher samen met mijn collega’s in elkaar boks. Het woord vooraf waarvoor ik in mijn pen kruip, is de ene keer al wat meer economisch getint dan de andere. Aangezien we met z’n allen in die moeilijke context zitten, deel ik graag wat cijfers met jullie, uiteraard – kan het niet laten – met een knipoog naar de menselijke kant van het verhaal.

Verder lezen

Quiet Giver

Na burn-out en bore-out is er een nieuw etiket komen binnenwaaien waarover werkgevers zich zorgen kunnen maken: de ‘quiet quitters’. Dat zijn collega’s die wel aan de slag blijven maar enkel nog binnen de contouren van wat overeengekomen is qua taken, uren en verantwoordelijkheden. Gedaan met mails buiten de werkuren lezen of overuren kloppen zonder dat er iets tegenover staat. Zetten ze daarmee de productiviteit onder druk en verspreiden ze het in board rooms gevreesde virus van aangetaste arbeidsethos: de ziekte zit er nog niet in maar de ziel lijkt er alvast uit?

Verder lezen

Eender waar

Het heeft wat van een contradictie: luisteren naar ‘Fast Car’ van Tracey Chapman terwijl je richting de files trekt. Hoewel die dankzij het vroege vertrekuur best meevallen. Ik heb mezelf dan ook de beslissing cadeau gedaan om kantoordagen zoveel mogelijk in functie van het verkeer te organiseren. Je hebt dat uiteraard niet altijd zelf in de hand maar zo vermijd ik alvast zoveel mogelijk om twee keer per dag aan te schuiven, terwijl een gezonde mix qua telewerk de fysiek/mentale rekening aardig doet kloppen. “I got a plan to get us outta here – I want a ticket to anywhere – Any place is better.” Zonder over de moeilijke context van het personage uit het liedje te oordelen, komt er een algemene bedenking in me op: wanneer het moeilijk gaat, is eender waar dan beter?

Verder lezen

Thuiscocon

Weet je nog hoe ik deelde dat ik tijdens het schrijven in de keuken met een blik naar de wolken en onze tuin plots een reuzegrote slakkenschelp zag staan? Dat idee leidde tot de creatie van een ‘moedercocon’, op basis van een opgeblazen scan van vrouwliefs kleimodel. De droom werd groter. Mijn fietsmakker en ik beslisten om een mal rond dat model te maken om nadien eventueel meerdere exemplaren te gieten. Daaruit werd de eerste Ghongha of stiltecocon geboren die in het Prinsenpark staat. Een onderneming plaatste er eentje in bedrijfskleuren op haar terrein en ik ben in contact met andere geïnteresseerde organisaties. Maar… ik droomde toch van een cocon in mijn tuin?

Verder lezen

Kasseien

Als fietser zal ik er nooit een liefhebber van worden. Wel om naar te kijken als de pedaalkrachtpatsers er in Parijs-Roubaix  of de Vlaamse klassiekers overheen knallen. Voor mijn vader vormen ze een soort rode – of beter grijze – draad op de paden die hij zowel gelegd als afgelegd heeft. Van de straten in de streek rond Oudenaarde waar zijn roots liggen over zijn job in de wegenbouw tot een aantal constructies rond ons ouderlijke huis. Na zijn overlijden was de keuze voor een urne in die vorm en een grote massieve grijze natuursteen als grafzerk dan ook snel gemaakt. Het zijn een aantal dingen waaraan ik nu terugdenk.

Verder lezen

Heimat

Je hoeft niet altijd ver van huis te gaan om moois te zien of leuks te doen. Je hoeft geen grootse escapades na te jagen om tot je rustige zelf te komen of onder de indruk te zijn van onze relatieve nietigheid in de natuur. En soms liggen de schoonste dingen voor het rapen. Ook wanneer je het niet verwacht en niet weet waarom je net op dat moment kijkt. Ingedommelde herinneringen worden aangewakkerd. Je ademruimte wordt gevuld met zuurstofrijk besef dat de tijd voorbijglijdt en je best nu bewust naar lucht hapt. Aangezien ik het gros van mijn jeugdvakanties in de streek van Sauer en Moezel doorgebracht heb, zal die ruimere regio een soort tweede heimat blijven, waar het fijn is om thuis te komen. Even ertussenuit in zes beelden.

Klik hier om even mee op reis te gaan

Opstopping

De voorbije week kreeg de riolering in onze straat een stevige onderhoudsbeurt. Het werd netjes aangekondigd via een brief ‘Aan de bewoners van dit huis’, met de geruststelling dat eventuele borrelende geluiden uit de leidingen normaal zijn, plus toch het advies om toiletten en dergelijke af te sluiten en er iets zwaars op te leggen. De fantasie in mijn hoofd gaat dan wel eens in overdrive en stelt zich toestanden voor als in tekenfilms waarbij iemand die toch snel even een zittende boodschap doet tegen het plafond gekatapulteerd wordt, niet door de druk die hij geeft maar die vanuit de riolering een omgekeerde straalstroom op gang brengt. Of een andere pechvogel die niet van de pot gerukt maar tenen tegen vingertoppen en kont omlaag de buis ingezogen wordt. Overdruk en onderdruk hebben al eens gevolgen.

Dat beeld duikt opnieuw op wanneer ik verneem hoe uit onderzoek van de KU Leuven en Tempo Team blijkt dat corona de relaties op het werk onder druk gezet heeft en één op drie werknemers klaagt over de controledrang van hun manager.

Lees het volledige blogstukje.

Darlings

In der Beschränkung zeigt sich erst der Meister.” Het zijn woorden van de beroemde Duitse schrijver Goethe die ik als leerling moderne talen voor het eerst op de schoolbanken hoorde. Die voorliefde voor taal heeft me nooit meer losgelaten, zowel aan de keukentafel voor werkelijk ademend geschrijf als op mijn kantoorstoel om producten of diensten van mijn werkgever en klanten brouwend op papier te zetten. Ik prijs me gelukkig dat ik sindsdien zowel letterlijk als figuurlijk zin zag in letterzetten. Ben dankbaar dat mijn woordgebrei zich tot een warme trui ontpopte voor wie zich er wat zelfzoekend in herkende. Mijn tokkeltipjes kijken dan ook uit naar het volgende project.

Lees meer over dat project.