Soep

Voor wie niet graag kookt, zal het raar klinken dat ik er extra tijd voor neem en de groentes heel fijn snijd. Het hakken van de ingrediënten en het roeren in de garende massa heeft al langer een therapeutisch effect op mij. Want op het zelfde moment haal ik de lepel door mijn gedachten, met een regelmatige blik naar buiten, waar het zonnetje na een aantal regenachtige dagen haar beste straaltje voorzet en uitnodigt tot een wandeling of fietsrit. Op 1 uur 59 minuten en 40 seconden kan er heel wat door je heen gaan of slaagt iemand in iets waar een ander nog niet van durft te dromen.
Lees volledige tekst Soep

GemoedGrazen

Ik had het in een eerder blogje over hoe moeten stress oplegt en willen vrijheid schenkt als het erop aankomt iets wat je eigenlijk niet meer wilt om te zetten naar iets wat je wel wilt. Op dit moment voelt willen echter niet meteen aan als een bron van vrijheid want terwijl ik meer dan ooit zou willen joggen en fietsen, beslist mijn slakkenlichaam er anders over op een manier zoals ik zelden meegemaakt heb. Mocht je je afvragen waarom er hier een tijd geen letters vloeiden, dan weet je nu of over een paar minuten waarom. Lees volledige tekst GemoedGrazen

W817

Een dag nadat onze tieners net als zovele andere jongeren gepakt en gezakt met hun fiets richting school trekken, hoor ik ’s ochtends op de radio dat de politici van drie partijen ijverig praten over de vorming van een Vlaamse regering. De presentator verwijst naar een bericht op doorbraak.be, waarin staat dat er een voorstel op de onderhandelingstafel ligt om het aantal uren godsdienst in het secundair onderwijs van twee naar één terug te brengen. Over wat er dan in de plaats komt, zouden politici nog van mening verschillen. Er is sprake van ethiek, filosofie of een extra uur Nederlands. Lees volledige tekst W817

Thuiskomen

Tja… wanneer ik binnen de twaalf uur ongepland twee films voorgeschoteld krijg die voor mij qua thematiek aan elkaar gelinkt zijn, kan ik niet anders dan het gevoel in een lettervijver te laten bezinken voor wie zin heeft om in gedachten even met mij of in zichzelf te zwemmen. Wanneer ik met de jongste bij mijn ouders langsga met Moederdag-groen, kijken die naar een recent opgenomen versie van Into The Wild. Dat is één. ’s Avonds laat op de bank landen vrouwlief en ik bij Nell. Dat is twee. De optelsom komt binnen en haalt zo weer heel wat naar buiten. Lees volledige tekst Thuiskomen

Oeps

Als elk nadeel zijn voordeel heeft, zal elk voordeel ook wel zijn nadeel hebben zeker. Zo kreeg ik gisteren plots views en reactie op een wel heel oud tekstje. Het dateert van toen ik nog maar net begon te schrijfdelen en mijn venster op de wereld in verschillende richtingen opende. Blijkbaar heb ik het onbewust (opnieuw) gedeeld en kregen jullie het via mail nadat ik in één beweging de status van heel veel stukjes bewerkt heb om een archief van alle stukjes toe te voegen. Als ik het nu opnieuw lees, sta ik er trouwens nog altijd achter dat we onvoldoende met vandaag bezig zijn en dat we als mens ons geluk nog al te vaak uitstellen. Dus geniet van je dag.

En dan gebruik ik dit bericht meteen ook om te melden dat alle eerder gepubliceerde stukjes vanaf nu in een archief toegankelijk zijn en dat je via een handige zoekfunctie op trefwoord kan filteren. Mocht je alle artikels met HSP, burn-out, mindfulness of iets anders nog eens willen lezen of weten wat ik nu weer bedoel met gedachtepropaganda, spijtverterend, kruistemperatuur, mentaalmoeheid, EHPO, echovoelen, decobox, gedachteruis, wasemademen, herinneringsprik, enz. Het wordt precies tijd voor een woordenboek… Je vindt archief en zoekfunctie onderaan elke pagina en ook aan de rechterkant van de blogartikels (enkel pc).

Potpourri

Een paar indrukken in woord en beeld van een aantal dagen vitamine zee en landmineralen her en der in Friesland en rond de Waddeneilanden. Vanuit het geloof dat je ook in het vanzelfsprekende wel eens iets uitzonderlijks ziet en de vaststelling hoe toevallig het soms lijkt dat je net dat ontmoet wat je ziet, ruikt, proeft of hoort. En dat het voor een bijzonder gevoel zorgt. Lees volledige tekst Potpourri

Vruchtjesdelen

Het was een wandeling van een paar honderd meter die ik telkens aflegde van mijn Antwerpse studentenkot tot aan de dichtstbijzijnde telefooncel, meestal op woensdag. Met eerst wat Belgische muntjes en nadien een telecard op zak. Soms was het aanschuiven want net als ik wilden ook anderen het thuisfront even melden dat alles goed bolde of net eens wat minder aanvoelde tijdens de vijf dagen dat we van huis weg waren: hoe het liep op school en voetbal en of ik goed genoeg voor mezelf zorgde. De bezorgdheid die ik toen wel eens als overdreven bestempelde, leg ik ondertussen zelf aan de dag wanneer het om onze spruiten gaat. Met interest, denk ik soms, hoewel ook daar wel een veegje perceptie zal spelen. Lees volledige tekst Vruchtjesdelen

Geslachtloos

Hoogsensitieve mannen bereiken via een vrouwenblad? Ik dacht het wel. En Libelle ook. Een dikke merci. Aangezien ik heel wat mooie reacties kreeg – zowel van vrouwen als mannen – en er op sociale media flink gedeeld en leuk gevonden werd, gooi ik bij deze zomerse temperaturen graag een stukje op mijn blog, voor wie het via de andere kanalen gemist heeft. Want hoogsensitiviteit kent geen geslacht. Het is voor mij net als de kleur van je haar of ogen gewoon één van de eigenschappen die je maken tot de mooie persoon die je bent. Lees volledige tekst Geslachtloos

Dag twijfel

Terwijl twijfel wel eens de wachtkamer of waakhond van inzicht genoemd wordt, voelde ik me lang eerder een schoothond van besluiteloosheid in een vensterloze ruimte van vertwijfeling, met een draaideur die me telkens weer naar binnen katapulteerde zonder de buitenlucht ingeademd te hebben. In die mate dat ik me wel eens een levend vraagteken noemde en volledig stilstond. Want als je te lang in een niet geventileerde ruimte steeds engere rondjes draait, geraak je vroeg of laat ontgoochelingsrijk verstrikt en zuurstofarm verstikt.

Daarom ben ik zo dankbaar voor de nieuwe manier van stilstaan om anders te bewegen die mij gevonden heeft. Dat stelt me namelijk in staat om met rustige vastheid vensters te creëren, de deur op een kier te houden of zelfs een volledige gevel open te klappen en mijn longen helemaal open te zetten. Lees volledige tekst Dag twijfel

Jenga

Een Unizo-rapport meldt dat kmo-werkgevers een burn-out riskeren door een nijpend personeelstekort. 42% heeft al minstens één lopende vacature zonder gevolg stopgezet omdat er toch geen geschikte kandidaten reageren en 84% ervaart grote problemen bij het vinden van extra personeel. Het zorgt voor nog meer druk op onderbezette teams en uiteindelijk ook op de werkgever zelf. Is dit het voelbare domino-effect dat niet enkel bij kmo’s maar ook grote ondernemingen en overheid de geesten doet rijpen om de koe grondig bij de horens te vatten? Lees volledige tekst Jenga