Regengeur

“Ik was bijna vergeten hoe de regen ruikt.” Is me dat een voltreffer wanneer ik het lied de eerste keer hoor. Als bij toeval klinkt het de voorbije dagen regelmatig op de radio. Ik word er stil van en kijk naar buiten, waar ik in gedachten met mijn hoofd in de wolken vertoef en de regenboog proef waarover gezongen wordt. Zoektocht. De titel ‘Niets is wat het lijkt’ doet er een aardig schepje van herkenbaarheid bovenop, net als andere passages in de tekst waar de sensitiviteit van afdruipt. Lees volledige tekst Regengeur

Croque Amour

“Dat is pas voor binnen een paar jaar”, antwoord ik mijn vader wanneer hij me een week of twee geleden zegt dat ik bijna 50 word en in de ogen van onze tieners vast en zeker oud lijk. Hij heeft een punt. Zo beschouwde ik als kind iemand van 30 of 40 eigenlijk al oud en moet een vijftiger dan effectief al wel een flink eind op de levensladder omhoog gekropen zijn. Daalt het aantal treden die nog af te leggen zijn steeds sneller terwijl daaronder een gapende ruimte van voorbijgegane dingen en mensen je besef van vergankelijkheid wekt. Francis Bacon spekt die perceptie met de uitspraak dat hij nooit een oude man zal zijn omdat ouderdom voor hem altijd 15 jaar ouder is dan hijzelf. Lees volledige tekst Croque Amour

Nestwarmte

Op de dag dat de doden herdacht worden – ik vind trouwens dat je geen moment op emoties kunt of zelfs mag plakken – is er bijzonder veel leven op de Antwerpse Boekenbeurs. Ik trotseer een ferme onverwachte file richting Antwerpen om nog een plekje op de bijna volle parking Vogelzang te vinden en me tussen de massa’s boekenwurmen en BV-jagers richting één van de uithoeken te begeven waar HSP Vlaanderen de aftrap van een sensibiliseringscampagne geeft. Nadien kuier ik wat rond, eet een hapje en nestel me dan op de stand van mijn uitgeverij voor een korte signeersessie. Lees volledige tekst Nestwarmte

Patisserie

Het is bizar. Binnen de week lees ik één artikel dat ik toejuich en een ander waarbij ik mijn wenkbrauwen frons. Het eerste gaat over CVS, burn-out en andere onbegrepen ziektes, vanuit de vraag waarom ons lijf zich plots tegen ons keert en dat je jezelf pas kunt genezen wanneer je ernaar luistert. Daar ben ik het volmondig mee eens, waarna ik het op sociale media deel met de woorden “Hoor het gefluister in je lichaam vooraleer het enkel nog schreeuwt en je helemaal de adem afsnijdt”. Het tweede gaat over een voorstel van minister van Volksgezondheid Maggie De Block om de duur van arbeidsongeschiktheid voor acht ziektebeelden in een richtlijn te gieten. Eén daarvan is burn-out. Het roept bij heel wat mensen vraagtekens op, waarbij onder andere de angst voor stigmatisering en mogelijke daling of zelfs stopzetting van een uitkering (besparingsmaatregel) aangehaald worden. Lees volledige tekst Patisserie

Schemering

Het zonlicht valt via het raam binnen en verwarmt mijn rug, waardoor ik besef waarom onze roodharige schattekatten altijd hun favoriete plekjes op ons stukje aarde opzoeken om de energie van de Grote Ster in zich op te nemen. De stralen krommen zich rond het profiel van mijn schouders, hoofd en zelfs oren en werpen een zachte schaduw op het scherm van mijn laptop. Dan zie ik hoe de dans van licht en donker de screensaver tot een symbolisch beeld omtovert. Lees volledige tekst Schemering

Advocaat

Eerst een dubbele dienstmededeling:

  • Op 1 november wordt tijdens de Antwerpse Boekenbeurs het startschot gegeven voor Te Gek!?, een sensibiliseringscampagne van HSP Vlaanderen. Met heel veel goesting ga ik in dat kader een reeks deelshops rond mijn verhaal geven. Info.
  • Ik ben die dag op de Boekenbeurs aanwezig en mag tussen 15:00 en 16:00 op de stand van uitgeverij Witsand achter een tafeltje plaatsnemen om te signeren. Info.

Precies twee jaar geleden zat ik daar voor het eerst. Spannend. Onwennig. Wake-up Call was nog niet zo lang ervoor verschenen en ik voelde me nog altijd veiliger achter mijn scherm dan tussen de mensen. Nadien reed ik met een warm gevoel, wat boeken van collega-schrijvers en vooral authentieke verhalen van een aantal lezers naar huis. Dergelijke persoonlijke contacten kwamen er nadien meer, net als een zachte stroom van blogjes, podcasts, opiniestukken, getuigenissen, interviews en workshops die mij het gevoel geven een verschil te maken, anderen te inspireren rond burn-out, hoogsensitiviteit en mindfulness. Lees volledige tekst Advocaat

Hara hachi bu

Het zal ongetwijfeld met die wet van figuur en achtergrond te maken hebben dat een combinatie van gesprekken, berichten en reportages bijna gelijktijdig mijn neuronen bereikt, waardoor die bij het afvuren het waakvlammetje in een aantal andere geparkeerde gedachten aanwakkeren. Fijn wanneer de muze zo als vanzelf wat steentjes in je hoofd verzamelt en je vingers bij de hand neemt om ze via het toetsenbord in een draad te gieten, ook al is die voor de één misschien veel minder rood dan voor de ander. Over pensioenplannen en wijsheden van de oudste Japanners bijvoorbeeld. Lees volledige tekst Hara hachi bu

Decobox

“Als hij in een put springt, doe jij het dan ook?” Misschien heb jij dat wel als kind gehoord wanneer je een straf probeerde te ontlopen nadat je met een vriend kattenkwaad uitgehaald had en als verdediging opgooide dat je het enkel gedaan had omdat hij dat deed. Het kan ook dat je zelf die oude volkswijsheid als ouder bij één van je eigen spruiten aangehaald hebt om hem eens flink de les te spellen toen hij met zijn gabbers ergens aan de krieken gezeten had en met rood-blauw aangezette lippen zijn eigen onschuld nog overeind probeerde te houden. Vertel het niet verder: in onze straat stond een boom met heerlijke rode kanjers; terwijl één kompel vanuit een eik aan de overkant de wacht hield, kon de ander plukken.

Ik heb het gevoel dat we ondanks die les uit onze jeugd ook als volwassenen nog vaak die put induiken en hem zo systematisch breder maken tot we er met zijn allen invallen. Lees volledige tekst Decobox

Noppentherapie

Begin jaren 90. Ik zit op kot – in mooi Nederlands heet dat op kamers gaan – in Antwerpen voor mijn hogere studies en voetbal bij de toenmalige tweedeklasser Verbroedering Geel. Voor de trainingen rijd ik door de week op en neer met één van mijn eerste auto’s: een oude blauwe Toyota. Na één van de trainingen rijd ik op de Geelse Ring. Uit een kleinere zijstraat komt een andere chauffeur in mijn richting. Niets bijzonders. Tot ik opmerk dat die niet stopt, vermoedelijk wil oversteken en mij langs de rechterkant ramt. Beide voertuigen zijn wel wat gehavend, ook al reden we niet hard. Er is geen lichamelijke schade. Ik stap uit en sta wat op mijn benen te trillen. De nodige telefoontjes, papieren invullen. Mijn moeder zal me komen halen. Wanneer ik rechts vooraan op de passagierszetel wil plaatsnemen, houdt ze me tegen en geeft ze me de sleutel van haar auto: “Jij rijdt nu van hier naar huis en passeert zo snel mogelijk opnieuw op deze plek, anders duurt het langer om van je schrik te bekomen”. Dat zou ooit nog wel eens van pas kunnen komen… Lees volledige tekst Noppentherapie

Back to the Future

Zomerse zondagavond. Met zijn vieren voor de buis naar een goeie Vlaamse film kijken. Het onderwerp boeit me want wie vraagt zich niet eens af of en hoe hij nu en later zou kunnen veranderen door iets in het verleden bij te sturen. Van persoonlijk gewin via de lottocijfers of het dekseltje dat misschien wel op jouw liefdespotje paste tot het terughalen van een overleden dierbare en collectiever altruïsme als het in de kiem smoren van ziektes, oorlogen, onmenselijkheden, natuurrampen, enz.

Dat is het onderwerp van ‘Terug naar Morgen’, waarin een wetenschapper samen met zijn assistent via wormgaten of bruggen door de ruimtetijd een manier vindt om mails naar een onbekend persoon in het verleden te sturen en zo zijn eigen leven een andere wending te geven. Concreet wil hij het ongeval vermijden waarin zijn toekomstige vrouw als kind verlamd geraakt. Verandert hij zo meer dan hem lief is? Zowel de titel als de inhoud doen me denken aan een andere filmreeks uit mijn jeugdjaren: ‘Back to the Future’, met Michael J. Fox als Marty McFly en de hilarische Einstein-achtige professor Dr. Emmett Brown. Lees volledige tekst Back to the Future