Categorie: 2021

Het kwam binnen, de reactie van een lezer dat één van mijn vorige berichten een klein beetje de geur van een afscheidnemend blogger verspreidde. Toen ik dat stukje opnieuw las, begreep ik die indruk. Kort daarvoor gaf een andere goede kameraad mee dat hij het gevoel had minder vaak iets van mij te zien passeren. Het klopt dat het op mijn blog wat ‘stiller’ is maar de vingers zijn zeker niet uitgetokkeld. Achter de schermen ben ik met een paar projecten in de weer. En ja, die spelen zich in de context van werkelijke ademruimte af. Over één daarvan licht ik graag een tipje van de sluier. Want ik heb er jullie gedachte voor nodig. Het heeft te maken met een andere soort schrijverij waarmee ik – jawel – al tientallen jaren naar mezelf en de wereld kijk. Lees volledige tekst Schrijverij

Poëzie komt net als de mens in alle maten, vormen en karakters. Soms strak afgelijnd volgens een vast schema of kort en krachtig en dan weer lang uitgesponnen en doordrenkt van metaforische bruggetjes en taalkundige spitsvondigheden. Er zijn binnenkoppers die meteen duidelijk zijn en kunstzinnige dribbels waarvoor je achterover leunt en ze vanop afstand laat binnenkomen. Ze bezingen universele thema’s als liefde en diepzinnige filosofische vraagstukken of klagen maatschappelijk-politieke kwesties aan. Vanuit de juiste intenties zijn die soms minutieus uitgespeelde letterreeksen wat mij betreft overal welkom. Omdat het een manier is om mensen te raken die via andere golflengtes onbereikbaar zijn.
Lees volledige tekst Gedichtendag

Het is zoals met de Chinese druppel. Als je maar lang genoeg dezelfde boodschap herhaalt, zal ze op een bepaald moment zo herkenbaar in de oren klinken dat het wel waar moet zijn. Vooral wanneer er voldoende lawaai rond gecreëerd wordt of er een ferme commerciële saus overheen gaat. Dat blijkt bijvoorbeeld uit de hele discussie die momenteel woedt rond de (ver)kracht(ing) van sociale media, de rol van de overheid en de kampioenen van het gebruik/misbruik – schrappen wat niet past – die er fijntjes in slagen om de grijze zone van fake news te bespelen. Onze perceptie gaat met gretige goedkeuring van alwetende algoritmes dan wel eens de mist in. Logica die gevoel bepaalt. Een pandemie van negativiteit. Dat gevoel heb ik een beetje bij Blauwe Maandag. Een beetje. Lees volledige tekst Kleurenblind

Het is niet de eerste keer dat we elkaar in de gaten hebben. Buiten in de tuin merkte ik hem al een paar keer op. Hij mij waarschijnlijk eerder. Vaak op dezelfde plek, de boog waarop in de zomer mijn favoriete klimroos Mme Alfred Carrière weelderig bloeit en heerlijk geurt. Soms zie ik hem niet en lijkt hij als het ware via een herkenbaar deuntje mijn aandacht te trekken. Ik fluit terug, minder toonvast maar met een glimlach. Mijn vogels is niet zo sterk, denk ik dan wel eens, me afvragend hoe het via hun gehoorgangetje binnenkomt. Lees volledige tekst Verwonderlijkt