Regengeur

“Ik was bijna vergeten hoe de regen ruikt.” Is me dat een voltreffer wanneer ik het lied de eerste keer hoor. Als bij toeval klinkt het de voorbije dagen regelmatig op de radio. Ik word er stil van en kijk naar buiten, waar ik in gedachten met mijn hoofd in de wolken vertoef en de regenboog proef waarover gezongen wordt. Zoektocht. De titel ‘Niets is wat het lijkt’ doet er een aardig schepje van herkenbaarheid bovenop, net als andere passages in de tekst waar de sensitiviteit van afdruipt.

Buurman en Tom Helsen schreven het nummer voor de campagne ‘Hoogsensitiviteit (h)erkend?’ Het is een synesthesie van zintuiglijke ervaringen die me doen afdwalen naar een prikkelend blogstukje dat ik in het voorjaar van een al wat minder schuchter 2016 op de wereld losliet en graag opnieuw deel voor wie me nog niet zo lang leest: Ik zie, ik zie wat jij niet ziet.

Het doet me grasduinen in nog niet gepubliceerde sprokkels, zoals ik mijn gedichten noem, uit de bundel voor ooit eens. Met goesting serveer ik jullie een paar letterreeksen uit een langere beschrijving van hoe naar mijn gevoel hoogsensitiviteit van last naar gave openbloeit:

ik zie
wat jij niet ziet
ik voel
wat jij niet voelt

zin anders
zonder uitroeptekens
wel gedachtestreepjes
en veel vraagtekens

onzekere beelddenker
twijfelende taster
schuwe schim
in andermans schaduw

uiterlijke rust
soms schone schijn
innerlijke onrust
pijn om echt te zijn

(…)

kijk in spiegel
hou van beeld
omarm je jij
en geef je vrij

kwetsbaarheid
wordt kracht
de macht
van zacht

gedeeld besef
vermenigvuldigt lef
hoogsensitief
is positief

voelen mag

Voor wie het nummer wil horen, zien, ruiken, proeven en voelen:

Een uitgeklede, akoestische versie:

De aangeklede, volledige versie:

Voelen mag

4 gedachten over “Regengeur

  1. Eerste gedachte die in me opkomt: petrichor is een prachtig woord vind’k, de geur die ontstaat wanneer regen op droge grond valt.
    Tweede gedachte: deze post (en de post waarnaar gelinkt wordt) herinnert me aan m’n eigen, ietwat bijzondere, situatie. Ik heb namelijk anosmie, geen reukzin dus, al vanaf de geboorte. Ik me altijd afgevraagd hoe het ontbreken van een zintuig m’n hoogsensitiviteit beïnvloed heeft en m’n manier van omgaan met de wereld. Een kanaal minder voor potentiële overbelasting, een voordeel? Een extra drempel, een extra afstand tussen mezelf en de wereld rondom? Vooral het emotioneel aspect van geuren (oproepen van herinneringen,…) en de directheid ervan (moeilijkheid om je af te sluiten van wat je ruikt) fascineert me.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.