BWM

“Fret Den Helft”, of in mooi Nederlands “eet de helft minder”, vooraleer je denkt dat ik een pelsachtig beestje aan het beschrijven ben. Zo legde mijn tennismakker ooit het revolutionaire dieet uit dat hij eerder cryptisch als FDH omschreef en dat hij wel eens zou proberen. Aan die uitspraak moet ik spontaan denken, nu het al een tweetal weken nieuwjaarswensen en gewichtige goede voornemens regent alsof de moesson ook onze contreien aandoet. Sommigen beginnen er meteen aan, anderen stellen het uit tot de voorjaarszon uitbreekt, de lokroep van de zomer weerklinkt en we strandklaar willen geraken.

De variatie aan dieetvormen is tig keer groter dan de zomerse reisplannen die nu al gesmeed worden. Terwijl ik door een uitgebreid overzicht grasduin, ontpopt zich een spel van licht fronsende wenkbrauwen tot een mond die bolstaat van verbazing. Zowel naam als inhoud gaan van de meest vanzelfsprekende eenvoud tot complexerij ten voeten uit. Het basisprincipe is – heel kort door de bocht – toch meestal het aantal calorieën of koolhydraten beperken om gewicht te verliezen. Zo simpel kan het zijn, zeker wanneer het uit de mond komt van iemand met veel aanzien die door het leven lijkt te glijden alsof het niets is.

Als mensen over hun strakke plannen praten, valt me op hoe vaak ze het eigenlijk als een straf zien waarbij het lichaam heel wat ontzegd wordt omdat het eerder te fel gezondigd heeft, terwijl gezond eten net een beloning zou moeten zijn voor de enige carrosserie die je hebt. Een beloning hou je naar mijn gevoel ook langer vol dan een straf. Hoe groter het strafgehalte, des te scherper loert het fenomeen jojo- of crash-dieet om de hoek. Dan is het terug naar af of zelfs verder achteruit. Met een mentale kater erbovenop.

Iets anders wat me opvalt, is dat er nog altijd weinig gecombineerd wordt met de ambitie om een ander regime op te starten en vol te houden: BWM. Je kunt er namelijk ook voor zorgen dat die noodzakelijke bouwstoffen voor je lichaam niet de kans krijgen om zich in een overdosis en dus extra lichaamsgewicht om te zetten. Ik weet dat het niet voor alle medemensen van toepassing is en wil nooit iedereen zomaar over dezelfde kam scheren maar het motto ‘Beweeg Wat Meer’ verdient naar mijn gevoel toch een prominentere plaats in het volledige plaatje om in balans te zijn en te blijven.

Bewegen is trouwens ook op het vlak van mentale crashes een niet te onderschatten manier om te vermijden dat het vat door een te lange overdruk en het gebrek aan of een haperende uitlaatklep ontploft.

Een stukje uit Wake-up Call om dat te duiden:

[Dankzij sporten ben ik veel langer overeind gebleven vooraleer toch te crashen en ben ik er sneller weer bovenop geraakt. Bewegen ontspant en geeft je de nodige mentale energie. Je zal beter gewapend zijn tegen stress, minder moe zijn – hoe tegenstrijdig dat voor sommigen mag klinken. Sporten zorgt voor ontlading. Je kunt je hoofd leegmaken en je verstand op nul zetten. Sporten ontpopte zich voor mij tot een manier om innerlijke rust te vinden, de beste remedie tegen de mentale jeuk die me parten speelde omdat ik mijn gedachten niet (meer) kon stopzetten. Door de fysieke pijn bij het fietsen, de focus op die inspanning, had ik geen tijd om aan de mentale bekommernissen te denken. Ik dacht soms zelfs helemaal niet maar was volledig in het nu-moment van het trappen. Het hoeft echter niet altijd een doorgedreven fysieke inspanning te zijn. Ik heb geleerd om de trainingsrondjes die ik soms zo hard mogelijk afmaal ook eens in een kleinere versnelling en volop van de omgeving genietend af te leggen. De boog hoeft niet altijd gespannen te staan. Op zich is dat al een mooie mindfulnessoefening. Ik kijk met aandacht naar de zich in het voorjaar ontluikende natuur, neem de zomerse zonnestralen in me op, bewonder de kleurenpracht in de herfst en wens haar een rustgevende winterslaap. Ik adem bewust, pomp mijn lichaam vol met energie terwijl ik me toch inspan, hoor en zie kleurrijke vogels fluiten, heb ontzag voor een ferme buizerd die zich voor mijn neus de hoogte intrekt, glimlach bij een eekhoorntje of konijn dat wegschiet, schrik zelf even als ik met de mountainbike in het bos na een haakse bocht plots bijna oog in oog met een reetje sta en maan de eenden en ganzen langs het kanaal sussend aan dat het jaagpad voor iedereen is. Wanneer ik een koppel wandelaars dank als ze opzijgaan, krijg ik een vriendelijke alsjeblieft terug.]

Smakelijk!

2 gedachten over “BWM

Laat een reactie achter op Guy Vanherck Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.