Regendans

Op de Dag van Moeder wandelen de jongste en ik binnen bij mijn ouders. Aangezien mijn heup nog aan het knagen is, ben ik niet op de fiets of in hardloopschoenen aan het genieten en maken we van dat moment gebruik om ’s ochtends al langs te gaan. We gniffelen wat en proberen zoals de voorbije jaren ongemerkt een aantal bloempotten onder het terras te hangen. Terwijl we elkaar guitigsnuitend aankijken horen we dat de oudjes ons al doorhebben, want onze namen en het woord ‘bloemen’ weerklinken vanuit de keuken. Na een korte wandeling doorheen de tuin tot aan de vijver, nestelen we ons in de sofa.

De Zevende Dag op de achtergrond. Na een aantal minuten krijg ik het meer op mijn heupen dan al het geval was, figuurlijk dan. Het gespreksonderwerp is ‘Werk en burn-out’. Lees volledige tekst Regendans

Objectiveren

Ik geef grif toe dat het ook voor mij soms makkelijker gezegd is dan gedaan om in bepaalde situaties mindful te reageren. Bijvoorbeeld wanneer je al maanden relatief vlot met bijzonder veel goesting mooie afstanden hardloopt, tijdens individuele ritten langs het kanaal het tempo er meer dan ooit inhoudt of stevig kopwerk voor je makkers kunt verrichten en dan plots een halt toegeroepen wordt door je lichaam dat het op zijn heupen krijgt van je naar jouw gevoel gezonde ambitie. Of bijvoorbeeld wanneer je merkt hoe moeilijk het is om de perceptie van een ander bij te sturen wanneer die niet of nauwelijks de gesloten hoek van zijn eigen waarheid openstelt. Lees volledige tekst Objectiveren

Verstopperij

Goed nieuws. Ik hoor op de radio dat onze minister van Volksgezondheid een bezoek aan de diëtist gratis wil maken voor kinderen met obesitas. Maar liefst 75.000 kinderen tussen 6 en 17 zouden jaarlijks in aanmerking komen voor een traject van twee jaar en 10 raadplegingen. De terugbetaling is de eerste stap. Op termijn wil ze een volledige terugbetaling voor jongeren met overgewicht. Het is een manier om zwaarlijvigheidsproblemen en een verhoogd risico op hart- en vaatziekten op latere leeftijd in de kiem te smoren.

Ik vind het echt goed nieuws, begrijp me niet verkeerd, maar heb toch een vleugje gevoel van verschillende maten en gewichten. Want een hart kan nog op andere manieren ferm pijn doen. Is overgewicht met andere woorden erger dan mentale obesitas? Lees volledige tekst Verstopperij

Wat vind jij?

Ik heb jouw advies nodig. In juni is het drie jaar geleden dat Wake-up Call verscheen. Woorden schieten tekort om uit te drukken wat dat boekje met de slak op de cover voor mij betekent en wat het allemaal, soms onverwacht, in beweging gezet heeft. Mede dankzij jullie warme reacties is mijn pen nooit meer stilgevallen en ik krijg regelmatig de vraag wanneer het tweede boek eraan komt. Conceptueel heb ik al even voor ogen hoe ik het wil invullen, namelijk korte stukjes rond mindfulness, burn-out en hoogsensitiviteit zoals jullie die van mij kennen, afgewisseld met beelden en quotes. Er is zelfs al een titel, maar die verklap ik lekker niet. De voorbije maanden rijpte de idee om dat in eigen beheer te doen, dus om het zelf uit te geven en te verspreiden. Vooraleer er aan verzending gedacht kan worden, moet het uiteraard eerst geproduceerd worden en dan rijst er één belangrijke vraag: op papier en/of digitaal. Neem je één minuut de tijd om jouw voorkeur te geven?
Je kan de poll hier invullen

Kasseimild

“Wie durft van zichzelf te zeggen dat hij of zij goed in iets is?” Als ik tijdens lezingen die vraag stel, gaan er slechts een aantal schuchtere handen de hoogte in. De lucht wordt flink wat vingerrijker na de vraag of anderen al tegen hen gezegd hebben dat ze goed zijn in iets. Vanwaar dat verschil? Waarom beschouw je iets waarin je goed bent als doodnormaal en kijk je vol bewondering je ogen uit bij wat iemand anders kan. Voor elk klopje op diens schouder geef je jezelf een tikje tegen de wang voor iets wat jij niet kunt. Je kwaliteiten niet naar waarde schatten en focussen op wat je niet kunt zijn de belangrijkste vertragers van zelfvertrouwen. Het vergroot je (faal)angst. Je durft steeds minder. Het is een versneller van stilvallen na verloop van tijd. De ontbrander van een verbrandingsproces. Lees volledige tekst Kasseimild

Flow

Heb je wel eens een vooroordeel? Doe je daardoor soms dingen wel of niet? Wat denk je hiervan: een introverte HSP die een lezing over burn-out en mindfulness verzorgt aan een groep rasechte havenarbeiders. Kan dat? Wordt die zachte ziel niet opgepeuzeld door die ruwbolsterige bonken? En of het kan… En ja, er werd gepeuzeld, maar dan van een heerlijk menu vol positieve bevestigingen. Lees volledige tekst Flow

Happiness

“If today were the last day of my life, would I want to do what I am about to do today?” (Steve Jobs)

Op deze International Day of Happiness val ik met de deur in huis en nodig ik je uit om die quote van Steve Jobs hardop te lezen terwijl je voor de spiegel staat. Het is een manier om vast te stellen in welke mate je de dag plukt, je geluk om welke reden ook uitstelt of gewoon niet gelukkig durft te zijn. Persoonlijk heb ik altijd veel te veel met de handrem op geleefd en ben ik er pas in geslaagd het gaspedaal meer in te duwen nadat ik flink tegen de muur gelopen ben en de versnellingsbak zelfs een tijd in neutraal gezet heb. Lees volledige tekst Op dagen oud en grijs

Special K

Toeval? Of de wet van figuur en achtergrond? Terwijl ik een flinke kom yoghurt met banaan en granola – niet van het meest gekende ontbijtgranenmerk – naar binnen werk, valt mijn oog op een artikel waarin de termen Special K en Vitamine K staan. Het gaat niet over een resem gezonde bouwstoffen om de dag goed te starten want het zijn bijnamen voor ketamine in het drugsmilieu. Wat is het nieuws? In de VS zal esketamine voortaan in de vorm van neusspray verkrijgbaar zijn als middel tegen zware depressies. Na medicinale cannabis om lichamelijk leed te verzachten iets gelijkaardigs om mentale pijn het hoofd te bieden? Lees volledige tekst Special K

Kleuterklas

Waarschuwing: voor wie mij al langer leest, zit in dit stukje wat herhaling (geschreven als opinie voor Knack).
Tip: herhaling is soms niet slecht om echt door te dringen.

“En als er iets misgaat, dan roepen we iemand erbij, is dat afgesproken?”, vraagt Brecht de beer. Waarop alle kinderen in koor met ja antwoorden. Ik word getriggerd door de manier waarop minister van Onderwijs Hilde Crevits in een enthousiast kleuterklasje voorleest uit het boek ‘Brecht de Beer, een rugzak vol eerste hulp’. Ik kijk en luister verder. Ze tovert een glimlach op mijn gezicht. Niet enkel omdat ik spontaan zou rechtstaan om een nieuwjaarsbrief voor te dragen aan de politica met een warm tantegehalte, maar ook omdat het initiatief mij echt verheugt. De kleuterklas is niet te vroeg, “want kindjes van 4 of 5 jaar zijn al in staat om levensbedreigende situaties te herkennen, hulp in te roepen en zelfs een aantal technieken toe te passen”, verduidelijkt een medewerker van Rode Kruis Vlaanderen. Lees volledige tekst Kleuterklas

Be!

Het boek van Richard Bach verscheen toen ik nog in wording was, terwijl de film er kwam toen mijn tandjes een jaar of zo oud waren, ontdek ik op de steeds groter worden informatiebron die enkel nog lucht en lege ruimte nodig heeft om van verre servers via de cloud tot op mijn laptop te geraken. Niet meer gebonden aan diverse kabels die onze digitale bewegingsvrijheid ooit beknot hebben – ook al beseften we dat toen niet. De evolutie als  een aaneenschakeling van nog niet zijn naar worden. Zo gaat het geschreven en verfilmde verhaal van Jonathan Livingston Seagull over zijn, vliegen en ongebonden vrijheid.

De gevederde vliegenier kwam doorheen mijn worden al een aantal keer over mijn schouder meekijken. Lees volledige tekst Be!