Strookworstelen

Ze liggen dik gezaaid in ons land, de plekken waar dezelfde rijstroken gebruikt worden voor zowel in- als uitvoegend verkeer. Onderweg naar mijn kantoor kom ik er alvast een aantal tegen, waarbij de meest chaotische als bij toeval rond de twee drukste ringwegen van het land liggen: Antwerpen en Brussel, twee steden die indien ze de ledematen van een menselijk lichaam vormden al lang afgestorven zouden zijn omdat geen enkele stent de zo goed als volledig dichtgeslibte bloedbanen nog vrij krijgt. In ons lichaam is de aan- en afvoer van het noodzakelijke zuurstof gelukkig beter geregeld. Lees volledige tekst Strookworstelen

Momentjes

Ik vind het fijn om via blogjes te grazen in gedachten, die via woorden of onbestaande lettercombinaties en metaforen op één of andere manier zin krijgen in een boodschap. Soms is het minstens even aangenaam de essentie in één beeld of korte quote te vatten. En daar is instagram een handig kanaal voor. Daarom vind je me er voortaan ook als ‘werkelijkeadem’ (wat had je gedacht) voor kleine gedachtemomentjes uit de nieuwe en oude doos die ik graag met jullie deel: https://www.instagram.com/werkelijkeadem/

Een voorsmaakje:

Soep

Voor wie niet graag kookt, zal het raar klinken dat ik er extra tijd voor neem en de groentes heel fijn snijd. Het hakken van de ingrediënten en het roeren in de garende massa heeft al langer een therapeutisch effect op mij. Want op het zelfde moment haal ik de lepel door mijn gedachten, met een regelmatige blik naar buiten, waar het zonnetje na een aantal regenachtige dagen haar beste straaltje voorzet en uitnodigt tot een wandeling of fietsrit. Op 1 uur 59 minuten en 40 seconden kan er heel wat door je heen gaan of slaagt iemand in iets waar een ander nog niet van durft te dromen.
Lees volledige tekst Soep

GemoedGrazen

Ik had het in een eerder blogje over hoe moeten stress oplegt en willen vrijheid schenkt als het erop aankomt iets wat je eigenlijk niet meer wilt om te zetten naar iets wat je wel wilt. Op dit moment voelt willen echter niet meteen aan als een bron van vrijheid want terwijl ik meer dan ooit zou willen joggen en fietsen, beslist mijn slakkenlichaam er anders over op een manier zoals ik zelden meegemaakt heb. Mocht je je afvragen waarom er hier een tijd geen letters vloeiden, dan weet je nu of over een paar minuten waarom. Lees volledige tekst GemoedGrazen

W817

Een dag nadat onze tieners net als zovele andere jongeren gepakt en gezakt met hun fiets richting school trekken, hoor ik ’s ochtends op de radio dat de politici van drie partijen ijverig praten over de vorming van een Vlaamse regering. De presentator verwijst naar een bericht op doorbraak.be, waarin staat dat er een voorstel op de onderhandelingstafel ligt om het aantal uren godsdienst in het secundair onderwijs van twee naar één terug te brengen. Over wat er dan in de plaats komt, zouden politici nog van mening verschillen. Er is sprake van ethiek, filosofie of een extra uur Nederlands. Lees volledige tekst W817

Thuiskomen

Tja… wanneer ik binnen de twaalf uur ongepland twee films voorgeschoteld krijg die voor mij qua thematiek aan elkaar gelinkt zijn, kan ik niet anders dan het gevoel in een lettervijver te laten bezinken voor wie zin heeft om in gedachten even met mij of in zichzelf te zwemmen. Wanneer ik met de jongste bij mijn ouders langsga met Moederdag-groen, kijken die naar een recent opgenomen versie van Into The Wild. Dat is één. ’s Avonds laat op de bank landen vrouwlief en ik bij Nell. Dat is twee. De optelsom komt binnen en haalt zo weer heel wat naar buiten. Lees volledige tekst Thuiskomen

Potpourri

Een paar indrukken in woord en beeld van een aantal dagen vitamine zee en landmineralen her en der in Friesland en rond de Waddeneilanden. Vanuit het geloof dat je ook in het vanzelfsprekende wel eens iets uitzonderlijks ziet en de vaststelling hoe toevallig het soms lijkt dat je net dat ontmoet wat je ziet, ruikt, proeft of hoort. En dat het voor een bijzonder gevoel zorgt. Lees volledige tekst Potpourri

Vruchtjesdelen

Het was een wandeling van een paar honderd meter die ik telkens aflegde van mijn Antwerpse studentenkot tot aan de dichtstbijzijnde telefooncel, meestal op woensdag. Met eerst wat Belgische muntjes en nadien een telecard op zak. Soms was het aanschuiven want net als ik wilden ook anderen het thuisfront even melden dat alles goed bolde of net eens wat minder aanvoelde tijdens de vijf dagen dat we van huis weg waren: hoe het liep op school en voetbal en of ik goed genoeg voor mezelf zorgde. De bezorgdheid die ik toen wel eens als overdreven bestempelde, leg ik ondertussen zelf aan de dag wanneer het om onze spruiten gaat. Met interest, denk ik soms, hoewel ook daar wel een veegje perceptie zal spelen. Lees volledige tekst Vruchtjesdelen

Geslachtloos

Hoogsensitieve mannen bereiken via een vrouwenblad? Ik dacht het wel. En Libelle ook. Een dikke merci. Aangezien ik heel wat mooie reacties kreeg – zowel van vrouwen als mannen – en er op sociale media flink gedeeld en leuk gevonden werd, gooi ik bij deze zomerse temperaturen graag een stukje op mijn blog, voor wie het via de andere kanalen gemist heeft. Want hoogsensitiviteit kent geen geslacht. Het is voor mij net als de kleur van je haar of ogen gewoon één van de eigenschappen die je maken tot de mooie persoon die je bent. Lees volledige tekst Geslachtloos