Tijdbrug

Er was geen beter plekje om te stoppen dan het houten bruggetje over een klein beekje. Ik neem je mee naar de eerste stiltewandeling in het Retiese Prinsenpark een paar weken geleden, toen de cocon daar nog maar net zijn plekje gevonden had. Na pakweg anderhalf uur was het tijd voor één van de laatste tips, om naast jezelf ook anderen en de tijd te vertrouwen. Met een knipoog naar mindfulness en taoïsme. Op voorhand had ik niet nagedacht over waar ik precies voor welke gedachte halt zou houden.

Plots zag ik mezelf staan als dat jongetje bij Winnie de Poeh, naast elkaar op een bruggetje terwijl een riviertje traag onder hen door stroomt. Want het is dat beeld dat ik tijdens deelshops gebruik. Niet enkel om te verklappen dat mijn meisjesnaam Winnie geweest zou zijn en de gedachte op te gooien of er dan misschien wat minder een twijfelende Tommy (Thomas) in mij gescholen zou hebben. Ook en vooral voor de wijze woorden van het zachte beertje hoe de rivier weet dat het geen zin heeft om zich te haasten en er hoe dan ook wel geraakt.

Leven als meegolvend op de tijd die stroomt als een rivier en finaal uitmondt in de grote plas. Snel, traag, rechtdoor, bochten. Af en toe richting de oever kabbelen om stil te staan. Steentje leggen. Op het juiste moment en volgens het rijpe gevoel dat de tijd je schenkt. Ik vertel hoe dat vertrouwen in mezelf, anderen en de tijd nergens zo gesymboliseerd wordt als in de stiltecocon. Dat de slakkenschelp staat voor wie ik ben en hoe ik adem, mag duidelijk zijn. Met de opening en de drempel die ik nam om in mezelf te kijken en als introvert mijn voelsprieten richting de ruimere biotoop te openen.

“Als je iets wilt pakken, moet je het heel even loslaten. Als je iets wilt loslaten, moet je het heel even pakken.” (Lao-Tse)

Daarnaast is er het project zelf, dat over meerdere jaren gespreid werd. Op geen enkel moment heb ik de tijd willen forceren want die gaf zelf wel aan wanneer hij en ik klaar waren voor de volgende stap – of beter glijbeweging. Onderweg de juiste mensen ontmoeten en banden zachtjes aanscherpen. Elkaar helen, aanvullen, helpen. Het idee aanraken en even loslaten om dan weer op te pikken en een droom uiteindelijk te realiseren. (Het volledige proces lees je hier.)  

Later dit jaar volgen er nog stiltewandelingen, waarbij we letterlijke stilte afwisselen met de figuurlijke variant, want die is minstens even belangrijk. En er komen ongetwijfeld nog mooie initiatieven van mij of anderen die in de cocon de ideale plek of het ultieme symbool zien voor inspiratie rond innerlijke rust en hoogsensitiviteit. Voor het overige vertrouw ik op het beekje. Of op de tijdbrug, waarvan ik toch niet weet hoe lang of steil die is, om aan te geven waar en wanneer de misschien wel schijnbaar onbereikbare overkant me uitnodigt om halt te houden. Ondertussen ben ik dankbaar voor de berichten en foto’s die mensen me van bij of in de cocon sturen. Dat geeft me het gevoel dat ik, om Bram Vermeulen te parafraseren, zowel voor mezelf als hen een steen in onze rivier verlegd heb, waardoor we anders stromen en waarmee we bruggen bouwen.

Waarom schrijf ik dit stukje nu, terwijl dat beekmoment al een paar weken geleden is? Puzzelstukjes. Toeval. Een onverwacht beeld. Een gedachteduwtje. Tijdbruggetje. Een paar dagen geleden keek ik nog eens naar The Untouchables. In deze scène werd me duidelijk waarom. Kevin Costner kijkt (t)wijfelend ongeduldig op zijn horloge, om zich heen en naar buiten. Waarop Sean Connery hem met zijn onnavolgbare stem op het hart drukt: “Rustig maar. Alles op z’n tijd. Je moet niet wachten tot het gebeurt. Of het zelfs willen. Hou alleen in de gaten wat er gebeurt.” Het hadden de woorden van Winnie de Poeh tegen het jongetje op het bruggetje over de beek kunnen zijn. Op die manier hoor ik de stilte me wel eens fluisterend bij haar roepen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.