Auteur: Tommy

Geachte HR-manager
Ik dank u van harte voor de interesse die u in mij als werknemer toont. Na grondige overweging moet ik u helaas meedelen dat ik niet op uw sollicitatie zal ingaan. Laat me u geruststellen: ik ben ervan overtuigd dat uw onderneming bijzonder veel kwaliteiten heeft. Maar na vergelijking met andere organisaties heb ik vastgesteld dat hun profiel momenteel net wat beter bij mij past. Uw moeite is overigens niet tevergeefs want uw bedrijf wordt opgenomen in mijn werfreserve. Mocht er zich een nieuwe opportuniteit voordoen, zal ik niet nalaten u te contacteren. Ik wens u ondertussen veel succes bij de zoektocht naar de juiste werknemer. Vriendelijke groeten

Dergelijke omgekeerde sollicitatieprocedures zijn misschien nog niet voor morgen. Ondertussen lezen we echter continu over de war on talent die nu echt zou gaan losbarsten. Feit is dat heel wat ondernemingen hun vacatures lang niet altijd vlot of helemaal niet ingevuld krijgen. Er bestaat sinds de allereerste (commerciële) relaties tussen mensen iets als vraag en aanbod. Uit een recente presentatie rond het nieuwe werken heb ik onthouden dat er in ons land per gezin gemiddeld 2,1 kinderen nodig zouden zijn om de vergrijzende arbeidsmarkt in evenwicht te houden. Het cijfer ligt momenteel echter op 1,2. Ik was nooit heel sterk in wiskunde maar durf toch af te leiden dat de vraag naar verse arbeidskrachten met andere woorden groter wordt dan het aanbod. Lees volledige tekst Flipperkast

Wie tien jaar geleden in het imaginaire beursgenoteerde bedrijf NV Burn-Out en Co investeerde, haalt op tien jaar tijd een Return on Investment (ROI) van maar liefst 64%. De voorbije twee jaar bedroeg het rendement 8%, terwijl het vroeger gemiddeld op 5 tot 6% lag. Dat is een groeitempo om u tegen te zeggen. Financiële analisten zouden er een vette kluif aan hebben. Een nieuwe zeepbel?
Lees volledige tekst Kruissnelheid

“Verdorie, weer een jaartje ouder.” Ook al zo vaak gehoord? De meeste menswezens klagen wanneer ze een leeftijdsstreepje (moeten!) bijzetten. Dat ze liever niet meer over getallen praten. Ook al zijn ze zo gezond en vinnig als een visje in rustige wateren. Weer een extra rimpel. Ze vergeten daarbij uit het misschien wat slecht- of bijziender oog dat ze eigenlijk dankbaar mogen zijn voor de voorbije twaalf maanden.
Lees volledige tekst Craquelé

Toen vrouwlief met kuiltjes als ze lacht van onze eerste spruit zwanger was, schreef ik onderstaand stukje tekst in een turf van een dagboek, waarin ons ongeboren kind over zijn groeiproces in de veilige baarmoeder en zijn vader vertelt en dat ik haar op het kraambed cadeau gedaan heb. Ik ben er de voorbije maanden opnieuw in beginnen lezen en heb vastgesteld dat veel thema’s brandend actueel geworden zijn in de context van burn-out, hooggevoeligheid en de zoektocht naar jezelf. Door mijn identiteitscrisis en wat ik eruit geleerd heb, is mijn kijk op een aantal dingen enigszins veranderd. Ben dan ook al wat ouder, grijzer en – waarom niet – wijzer geworden.
Lees volledige tekst Plankenkoorts

Wanneer is iemand eigenlijk tevreden? Even de Vlaamse Regionale Indicatoren (VRIND) van oktober 2015 raadplegen. Dat onderzoek meet de evolutie van de tevredenheid voor verschillende levensaspecten, van 2008 tot 2014. De cijfers zijn gemiddelden, op een schaal van 1 tot 4.

De barometer voor ons Bruto Nationaal Geluk stond in 2014 dus blijkbaar best op mooi weer, zeker in vergelijking met andere Europese landen. Een belangrijk aspect dat onze VRINDen over het hoofd zien, is in welke mate je tevreden bent met jezelf. Ze verwijzen vooral naar omgevingsfactoren terwijl de belangrijkste spiegel diegene is waarvoor je bij het ochtendgloren je haren kamt, je tanden poetst of nog even over je droombestemming mijmert.
Lees volledige tekst Landingsbaan voor geluk

Onderweg in de auto, kinderen achterin. Dat zorgt zo nu en dan voor wat animo, zeker als de (vakantie)ritten langer en voor die gasten dus saaier worden. Dan zijn er van die spelletjes om de tijd, althans in je eigen perceptie, wat te misleiden of om de overspeels geraakte gemoederen op de achterbank wat te bedaren. Eén van onze favorieten is de dierenketting, waarbij je met een dier op de proppen moet komen dat begint met de laatste letter van wat je wijzerzinnige buur zich net voor de geest wist te halen. Je staat versteld van de soorten waarmee die kinderen – soms met bijzonder grote verbeeldingskracht – uitpakken.

Nog zo’n tijddodertje: ik zie, ik zie wat jij niet ziet. Iemand ziet iets waarvan hij vermoedt of hoopt dat de rest het niet ziet en geeft één tip. Soms mag er al eens doorgevraagd worden. En wie het juiste object opmerkt, mag op zijn beurt de anderen uitdagen. Op zich al een mooie aandachtoefening, als je er even vanuit mindfulnessperspectief bij stilstaat. Benoemen wat je ziet. En dan hebben we het nog maar over één van je zintuigen. Hoeveel zintuigen heb je eigenlijk? En zijn die bij iedereen even actief?
Lees volledige tekst Ik zie, ik zie wat jij niet ziet

“Heb je tegenslag nodig in het leven?” Die vraag werd mij gesteld toen ik deelnam aan een rondetafelgesprek in de chalet van een vriend die op zoek naar zichzelf zijnde mensen bij elkaar brengt. Het was ook die vriend die “boeiend” antwoordde nadat ik hem het verhaal van mijn moeilijke periode gedaan had. Hij verontschuldigde zich meteen maar ik repliceerde dat hij eigenlijk gelijk had. Mocht dit mij nu niet overkomen zijn, zou ik later waarschijnlijk zwaarder met het hoofd tegen de muur gelopen zijn en niet de herademende ziel geworden zijn die met zoveel zin zijn verhaal aan het digitaliseren is.
Lees volledige tekst Snoeien om te bloeien

Vorige week, op een koude en regenachtige ochtend, kwam Asaf Avidan  zijn woorden melodieus in mijn oren fluisteren: “One day baby, we’ll be old, oh baby we’ll be old and think of all the stories that we could have told.” Ik had dat nummer al vaker gehoord maar dankzij de file – nooit gedacht dat ik een verkeersopstopping dat ooit zou toeschrijven – nam ik de tijd om naast fysiek in de wagen ook even mentaal bij de tekst stil te staan. Het nummer speelt zich in de context van een minder fraaie relatie af maar past ook perfect in de context van hier en nu. Liefdesverhalen die ooit verteld hadden kunnen worden zijn de individuele en collectieve dromen die we hadden kunnen waarmaken.
Lees volledige tekst Op dagen oud en grijs

In zijn boek “Onbeperkt houdbaar – Ververs jezelf” stelt de Nederlandse auteur Jeroen Busscher dat net zoals goederen en diensten ook vaardigheden zullen commoditizen. Wat betekent dat? Wanneer het product dat je verkoopt een commodity – lees vervangbaar – dreigt te worden, gaat er in de bedrijfswereld meestal een alarmbelletje rinkelen. Je loopt dan namelijk het risico aan marktwaarde in te boeten of zelfs aan de kant geschoven te worden. Er zijn volgens Jeroen echter vier houdbare eigenschappen: analyseren, organiseren, beïnvloeden en creativiteit.
Lees volledige tekst Creo ergo sum

Deze sprokkel dateert van meer dan twintig jaar geleden en toont aan hoe moeilijk het kan zijn om met één van je belangrijkste karaktereigenschappen om te gaan. Twijfel aan jezelf (zelfwantrouwen) en situaties (op hol geslagen intuïtie die tot gedachtenpropaganda kan leiden) vormen met name voor hooggevoeligen een mogelijke valkuil.
Lees volledige tekst Dubito ergo sum