Auteur: Tommy

Het boek van Richard Bach verscheen toen ik nog in wording was, terwijl de film er kwam toen mijn tandjes een jaar of zo oud waren, ontdek ik op de steeds groter wordende informatiebron die enkel nog lucht en lege ruimte nodig heeft om van verre servers via de cloud tot op mijn laptop te geraken. Niet meer gebonden aan diverse kabels die onze digitale bewegingsvrijheid ooit beknot hebben – ook al beseften we dat toen niet. De evolutie als  een aaneenschakeling van nog niet zijn naar worden. Zo gaat het geschreven en verfilmde verhaal van Jonathan Livingston Seagull over zijn, vliegen en ongebonden vrijheid.

De gevederde vliegenier kwam doorheen mijn worden al een aantal keer over mijn schouder meekijken. Lees volledige tekst Be!

Twee keer heeft vrouwlief me er vandaag aan herinnerd dat het Gedichtendag is. En het was ook op de radio, met de heerlijke stem van woordenbreier Rick de Leeuw. En toch was ik het bijna vergeten. Dus daarom gooi ik bij deze vrieskoude temperaturen alsnog wat warme woorden richting de lachende maan, die van achter de wolken het einde van vandaag en het begin van morgen in haar schoot ontvouwt en mij wel eens iets toefluistert. Bijvoorbeeld dat de schrijver onderweg naar morgen mensen via dichterij dichterBij brengt, bij zichzelf en elkaar. Met de grote B van bewust besef en betekenis. Trouwens: letternestje is mijn woord van het jaar, als variant voor gedicht, sprokkel, flard of hoe die korte schrijfsels ook genoemd worden, waarin anderen geborgenheid vinden. Naar mijn Letternestje

“Fret Den Helft”, of in mooi Nederlands “eet de helft minder”, vooraleer je denkt dat ik een pelsachtig beestje aan het beschrijven ben. Zo legde mijn tennismakker ooit het revolutionaire dieet uit dat hij eerder cryptisch als FDH omschreef en dat hij wel eens zou proberen. Aan die uitspraak moet ik spontaan denken, nu het al een tweetal weken nieuwjaarswensen en gewichtige goede voornemens regent alsof de moesson ook onze contreien aandoet. Sommigen beginnen er meteen aan, anderen stellen het uit tot de voorjaarszon uitbreekt, de lokroep van de zomer weerklinkt en we strandklaar willen geraken. Lees volledige tekst BWM

De geur van versgemalen koffiebonen lacht me toe. Altijd heerlijk, die eerste ochtendlijke koffie proeven nog voor die de snaren van je smaakpapillen betokkelt. De nacht is al een tijd onder de wol gekropen en de dag is wakker. De lichtjes op zonne-energie in onze platanen branden niet maar schitteren toch als kleine sterretjes nu de zon haar stralen richt op de dauwdruppels die er in de vorm van ijspareltjes een tijdelijk rustplekje gevonden hebben om wat later los te laten en te verdampen of zich aan de zwaartekracht over te geven. Verdampende gedachten, emoties die druppelsgewijs via je ooghoeken de valsnelheid opzoeken en het obesitasgehalte van je gemoed verlagen. Als je bewust om je heen kijkt, ontmoet je de symboliek van het uitzonderlijke in het vanzelfsprekende. Lees volledige tekst Gedachtecircus

“Hoe gaat het met je?”. Een vraag die regelmatig gesteld wordt. “Hoe gaat het nu met je?” is een variant waarbij de vraagsteller eventueel via extra intonatie of non-verbale signalen wat dieper graaft, met een knipoog naar mogelijke hordes op de afgelegde weg. Meestal volgt er dan een positief antwoord, want mensen zijn niet geneigd om zomaar te delen dat het misschien wat minder loopt. Dat hoort namelijk niet thuis in de waterval van zonnestralende berichten op de surreali-tijdslijn waar je happy face geboekt staat. Gelukkig is dat niet altijd zo en durven mensen al eens voor een reali-tijdslijn kiezen en het fake van face overboord gooien. #metoovulnerable Lees volledige tekst Goeiendag

“Dat is pas voor binnen een paar jaar”, antwoord ik mijn vader wanneer hij me een week of twee geleden zegt dat ik bijna 50 word en in de ogen van onze tieners vast en zeker oud lijk. Hij heeft een punt. Zo beschouwde ik als kind iemand van 30 of 40 eigenlijk al oud en moet een vijftiger dan effectief al wel een flink eind op de levensladder omhoog gekropen zijn. Daalt het aantal treden die nog af te leggen zijn steeds sneller terwijl daaronder een gapende ruimte van voorbijgegane dingen en mensen je besef van vergankelijkheid wekt. Francis Bacon spekt die perceptie met de uitspraak dat hij nooit een oude man zal zijn omdat ouderdom voor hem altijd 15 jaar ouder is dan hijzelf. Lees volledige tekst Croque Amour

Op de dag dat de doden herdacht worden – ik vind trouwens dat je geen moment op emoties kunt of zelfs mag plakken – is er bijzonder veel leven op de Antwerpse Boekenbeurs. Ik trotseer een ferme onverwachte file richting Antwerpen om nog een plekje op de bijna volle parking Vogelzang te vinden en me tussen de massa’s boekenwurmen en BV-jagers richting één van de uithoeken te begeven waar HSP Vlaanderen de aftrap van een sensibiliseringscampagne geeft. Nadien kuier ik wat rond, eet een hapje en nestel me dan op de stand van mijn uitgeverij voor een korte signeersessie. Lees volledige tekst Nestwarmte