Vitamine B3

“Iedereen heeft iets te bieden, waarin hij of zij goed is, ook jij. Je hebt de verantwoordelijkheid tegenover jezelf om te ontdekken wat dat is. Je weet pas wat het is als je eraan begint.” Het zijn niet mijn woorden maar die van Barack Obama. De speech aan de start van het schooljaar dateert van 2009. Ik botste er pas een tijd geleden op en parafraseerde ze. Zoals vaker noteer ik dergelijke passages dan links en rechts om er later naar te verwijzen of meer rond te breien. Als een aantal puzzelstukken in elkaar vallen. Wanneer de tijd rijp is. Zoals nu.

Lees volledige tekst Vitamine B3

Authenticiteit

Ik schrijf heel graag. En deel met veel plezier. Maar dit blogstukje had ik liefst nooit geschreven. De harde maatschappij die eerder zacht verkracht dan te geloven in de kracht van zacht heeft namelijk opnieuw genadeloos toegeslagen. Tijdens een indrukwekkende viering heb ik vorige week samen met familie en vrienden afscheid genomen van mijn jeugdvriend Wilfried. Er bestaan geen woorden om de machteloosheid of het medeleven met zijn dierbaren uit te drukken. Er bestaan ook geen woorden om de warmte te beschrijven die vrij kan komen tijdens een moment, een ervaring die gecreëerd wordt naar aanleiding van een ijskoude gebeurtenis. Het is ontzettend jammer dat mensen te vaak pas in mergbeensnijdend verdriet verbondenheid vinden, alle ballast van overbelangrijk geachte onbelangrijkheden overboord gooien en de essentie van het leven voelen: authenticiteit. Lees volledige tekst Authenticiteit

Gedachtecomposteren

Flashback naar half oktober. Terwijl het Groene Eiland met de voetbalsupporters die tijdens het voorbije EK in Frankrijk voor één van de warmste momenten zorgden – ze fluisterzongen na een nederlaag tegen de Rode Duivels in de metro van Bordeaux een slaapliedje voor een baby – flink onder de tropische storm Ophelia te lijden heeft, eten wij ijsjes op overvolle terrassen bij zomerse temperaturen.

Het moet een raar gevoel zijn voor de bladeren van de eiken mastodonten langs de gewestweg voor onze deur wanneer ze afscheid nemen van hun prachtige variatie aan herfstkleuren en onder een zachte lentebries twijfeldwarrelend hun val zo lang mogelijk uitstellen. Ook dit jaar landen er duizenden op de grasperkjes voor onze tuin, waar ze traag maar zeker een bruin dekentje vormen en zich overgeven aan de stilte. Tijd voor een eerste ruimbeurt, een scenario dat zich zoals steeds tot in de winter nog een paar keer zal herhalen. En toch gaat dat nu net een beetje anders. Lees volledige tekst Gedachtecomposteren

Balance-out

Eén van de voordelen als je op een druilerige vrijdagochtend veel langer dan verwacht met de auto onderweg bent naar je werk is dat je meer dan voldoende tijd hebt om de nieuwsberichten te laten bezinken en in gedachten zelfs met elkaar gaat linken. Op de Dag van de Jeugdbeweging zitten vertegenwoordigers van Chiro en Scouts broederlijk naast elkaar in de radiostudio terwijl in Mechelen 993 jongeren luidkeels een nieuw wereldrecord vrolijke-vrienden-zingen vestigen. Uit een ander bericht leer ik dat onze wat oudere jeugd eerder stilstaat. Volgens onderzoek van de KULeuven en vacature.com zou 6% van de Vlamingen risico op een bore-out lopen. In de leeftijdscategorie tussen 18 en 34 jaar loopt dat percentage zelfs op tot 30%. Lees volledige tekst Balance-out

Tuinvrees

Even terug naar de allereerste woorden die hier nu bijna twee jaar geleden uit mijn blogvingers stroomden.

Een hooggevoelige slak kijkt voorzichtig over de rand, vanuit haar beschermende schelp. Met haar zachte zelf tast ze voorzichtig de ruwe buitenwereld af. Om vooruit te komen, moet ze uit haar schelp durven komen en door haar biotoop glijden. Een slak voelt wat ze ziet. Ziet wat ze voelt. Toont zelden haar ware aard om niet vertrappeld te worden. Waar kan ze werkelijk ademen?”

Waarom die knipoog terug? Toen ik recent de look & feel van mijn website aan het aanpassen was, heb ik die quote namelijk veranderd. Lees volledige tekst Tuinvrees

Echovoelen

Foto: Annik Loodts

Onze twee katten balanceren tussen poeslief een mankepootje hoog houden om eten of een aai te krijgen en tijgerhard hun klauwen in één of andere prooi zetten om hun jachtinstinct gaaf te houden of hun niet-vegetarische menu zelf samen te stellen. Een muis, wild konijntje, tuinvogel en duif passeerden al de revue, waarbij we meermaals te laat kwamen om het arme beestje te redden. We vragen ons af of we niet beter het advies van een ex-collega volgen en een belletje rond hun tekenbandje doen om potentiële slachtoffers voor het toesluipende gevaar te waarschuwen.

Ze leven weliswaar buitenshuis maar hebben eigenlijk genoeg aan de brokjes die ze van ons krijgen. Deze keer ziet de jongste hoe onze leeuwen er net in geslaagd zijn om bij valavond een vleermuis van haar vrijheid te beroven. En jammer genoeg ook al van haar leven. Ik denk weer aan dat klingelmetaal aan hun nek. Een echo in mijn hoofd doet figuurlijk een ander belletje rinkelen. Lees volledige tekst Echovoelen

Grensverleggend

De zomer neemt via augustus stilaan afscheid. Terwijl de zon langzaam maar met een prachtige rode gloed opkomt en ik mijn computer opstart om de recente activiteiten van mijn sporthorloge te synchroniseren, vraag ik me af of ik de avond voordien iets heel doms dan wel iets geweldigs gedaan heb. Ik heb me namelijk via mijn smartphone geregistreerd voor de Hel van Kasterlee, die met 15 km hardlopen, 115 km mountainbike en nog eens 30 km hardlopen beschreven wordt als de zwaarste winterduathlon. Lees volledige tekst Grensverleggend

Slakzalverij

De ene slak:
“Je zou beter wat meer voor jezelf zorgen.”
De andere slak:
“Jij zou beter wat meer voor jezelf zorgen.”
Beide slakken:
“Zullen we dan voor elkaar zorgen?”

Zo zou een gesprek of kortfilm tussen twee hoogsensitieve personen (HSP) kunnen gaan. Een lichte variant van bovenstaande quote heb ik genoteerd in het exemplaar van Wake-up call voor iemand die me dierbaar is. Soms zijn weinig woorden nodig om veel duidelijk te maken. Een stevige zin voor verantwoordelijkheid en zorg voor anderen is naar mijn gevoel één van de mooiste en warmste eigenschappen van een HSP. In die enorme dosis inlevingsvermogen – empathie is een maatschappelijk bindmiddel – schuilt echter een valkuil, wanneer je er meer voor anderen dan jezelf bent. Lees volledige tekst Slakzalverij

Man-zijn

Hans en ik leren elkaar kennen wanneer hij mijn boek persoonlijk komt ophalen. Hij had gelezen dat ik daarvoor opensta omdat het voor extra verbinding met lezers zorgt. Het is op die manier dat ik trouwens bij het idee van spiegelwandelingen gekomen ben, waarover later meer. Ook deze keer wordt het een aangename wandeling in de Looiendse bossen. We delen elkaars verhaal en gaan duidelijk op onze eigen manier om met de zoektocht naar onszelf. Met verschillen. En gelijkenissen. Als hij me voorstelt om mee te werken aan zijn podcast rond man-zijn, weet ik eerst niet goed wat ik me daarbij kan voorstellen. Lees volledige tekst Man-zijn

Voortschrijdend verlangen

De externe dienst voor preventie en bescherming op het werk IDEWE signaleert dat acht op tien werknemers aangeven last te hebben van vakantieblues wanneer ze terug aan de slag gaan. Dergelijke berichten duiken zo tegen het einde van de zomer wel vaker op. Zou een belasting van (ruim) 100 naar 0 en dan weer meer dan 100 procent om de achterstand goed te maken daar voor iets tussenzitten? Ik ken mensen die de eerste dagen van hun vakantie en soms zelfs in het weekend door de decompressie met migraine opgezadeld zitten omdat er te veel gecompenseerd moet worden, hopend dat die snel overgaat om alsnog van de zuurverdiende break te genieten. Lees volledige tekst Voortschrijdend verlangen